2009'un En İyi Albümleri

Geçen yıla nazaran bu yıl daha az yeni albüm dinledim. Yine klasik heavy metale verince bünyeyi, haliyle eski albümlerde soluk buldum. Yılın en iyisi Candlemass’dır benim için. Diğerler bahsetmeye değer albümler de sırasız olarak aşağıda. Unuttuklarım elbet vardır.


Candlemass – Death Magick Doom: Yılın en iyisi. Sadece House of Thousand Voices bile bu yıl çıkan çoğu albümden güzel. Rob Lowe yine inanılmaz söylüyor, resmen ikinci baharı herifin.

Heaven and Hell - The Devil You Know: Ronnie James Dio dünyanın gelmiş, geçmiş, gelecek en iyi metal vokalistidir. Bu albümü dinlerken bundan başka birşey düşünemedim.

Asphyx - Death, The Brutal Way: Hail Of Bullets imajı çok var. Halbuki Asphyx daha köklü grup. Ama harika albüm. Yılın en iyi death metal albümü.

Wolf – Ravenous: Bu herifleri 4-5 senedir takip ediyorum. İlk kez Moonlight adlı şarkılarının klibini izlemiştim. Grup her albümde kendini geliştirdi. 2006’daki Black Flame çok başarılıydı, Ravenous da çok başarılı. Tek handikapları vokalist. Çok cırtlak ve çocuksu sesi var. Halbuki böyle heavy müziğe daha sert ve kaba vokal gerekli. Love at First Bite mükemmel şarkı.


Hail Of Bullets – Warsaw Rising E.P Destroyer gereksiz bir cover olmuş. Twisted Sister sevmem. Zaten Benediction da 1998’de çıkardıkları Grind Bastard albümlerinde kavırlamıştı bu şarkıyı, bir baskıya daha gerek yoktu. Ama Red Wolves Of Stalin ve Nachtexen’in live versiyonları süper. İstanbul konserlerini heyecanla bekliyorum.


Drudkh - Microcosmos : Artık pagan black metal tarzında kült grup olmuş durumdalar. Salt black metal değil, bütün heavy metal fanları dinlemeli.


Picture - Old Dogs New Tricks: Avrupa tarzı heavy metal überalles. Lady Lightning’e selam, heavy müziğe devam.

The Devil’s Blood - The Time Of No Time Evermore: Muhteşem albüm, anlatmak imkansız.


Artillery - When Death Comes: Flemming’siz Artillery nasıl olur diye şüpheliydik tabi ama çok da kötü olmuyormuş. Stützer kardeşler yine öküz gibi thrash riffleri sallıyorlar sağa sola. Süper.

Vomitory - Carnage Euphoria: Yılın en iyi death metal albümlerinden. Bolt Thrower’vari riffler çok güzel. Rebirth Of The Grotesque ve The Ravenous Dead çok iyi şarkılar.

Necrophobic – Death To All: Hızlı, sert, brutal, kaos dolu müziğin arasındaki solo gitarlar inanılmaz. Çok çok güzel albüm.

Steve Morse Band - Out Standing In Their Field: Fazla söze gerek yok. Büyük gitarist, güzel albüm.

Klabautamann – Merkur: Piyangodan çıktılar. Ne varsa Almanlarda var. Rush ve black metal sentezi güzel oluyormuş hakkaten. Akademik müzik. Progresif müzik Klabautamann gibi birşey bence.

Spiritus Mortis - The God Behind the God: İlk şarkıya bakınca “aha bir epic true metal grubu daha” diyor insan ama sonrası oldschool doom metal. Vokalist Manilla Road’ın esas adamı Mark “The Shark” Shelton’a çok benziyor. Haliyle ben de hastası oluyorum.


Immortal - All Shall Fall: Thrash metali Motörhead ile harmanlayıp, üzerine Bathory sosu döküyosun. Süperullah All Shall Fall çıkıyor. Unearthly Kingdom yılın en güzel şarkılarından biri.


Redemption - Snowfall on Judgment Day: Black and White World adlı şarkı için bile listelenmeli bu albüm.

Slough Feg - Ape Uprising: Daha doom metal olmuşlar. Şimdi stoner falan diyolar böyle müziğe. Nerden çıktıysa bu stoner tanımlaması. Takoz Amerikalı müziği ile karıştırmamak lazım Slough Feg’i.

The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble - Here Be Dragons: Gayet karanlık bir jazz grubu. Aslında klasik jazz da değil, elektronik, ambient bir ton terane. Güzel ama, tam gece müziği.

While Heaven Wept - Vast Oceans Lachrymose: Tam hastası olduğum müzik. Böyle epic, heavy, destansı, kirli, kaba, sert, karanlık. Yeraltında gezinen gerçek metal fanlarınca epic doom metal diye adlandırılıyorlar. Haklı bir tanımlama. Candlemass, Manilla Road, Cirith Ungol biraz da Pink Floyd karışımı bir müzik ama kesinlikle özgün.

Fairuz Derin Bulut & Ali Tekintüre - Arabesk: Damar!

Place Vendome - Streets Of Fire: Kiske heavy metal değil de böyle hard rock, naif şarkılar söyleyince tadına doyulmaz vokalist oluyor. Güzel albüm.

Vengeance - Soul Collector: Arabia’nın hatrına dinlenebiliyor. Çok yenilik yok, zaten yeni tarza gerek de yok.

Sacred Oath - Sacred Oath: US Metal hadisesinin önemli grubu. Bu albümleri de iyi. İsimsiz çoğu kimseye göre ama yine özel dinleyiciler bulup buluşturuyor iyi albümleri.


Vreid – Milorg: Windir’in küllerinden doğan grup. İyi bir metal albümü.


Herman Frank - Loyal To None: Yaşlı kurt gitarcı. Cayır cayır sololar var albümde. Çok beğendim. 2008 miydi 2009’muydu emin değilim ama.


Unanimated - In the Light of Darkness: Çok zor albüm. İyi dinlemek, fazla şans vermek gerekli. Sololar epey başarılı. The Endless Beyond ve Enemy Of The Sun çok çok iyi şarkılar.

Grimmstine – Grimmstine: Steve Grimmett babanın eski sesi kalmamış ama yine de onun sesini dinlemek çok zevkli. Sadece özel Grim Reaper ve Steve Grimmett fanları için.

National Suicide - The Old Family is Still Alive: Vokalistten dolayı Overkill’e benzetiliyor, haklı bir benzetme ama müzikal olarak Overkill’den daha sert ve thrashler. Yılın iyi thrash albümlerinden biri. Nu Posers Don't Scare Anyone!!!

Raven - Walk Through Fire: Çok yaşayın, hep buralarda olun.

Razor Of Occam - Homage To Martyrs: Öküz gibi thrash/black.